Elvira Sastre errezitaldia

Zerbait ahaztezina egin nahi baduzu, hori lortzen lehena izan behar duzu.

Horrelako zerbait egiten du Elvira Sastrek bere ikuskizun berrian: gutxitan egon den eszenatoki batera eramaten du poesia, eta ikusi eta entzutera joaten dena ezin da axolagabe atera, lehen aldiz ikusi gabeko zerbait ikusten ari baita.

Poesia sentitu egiten da, gozatu egiten da, negar egiten da, baina abestu ere egin daiteke, dantza egin daiteke eta barre egin daiteke.

Hauek poetak bere publikoarengan lortzen dituen emozio batzuk besterik ez dira.

Akustikorik puruenetik hasi eta doinu elektronikoen nahasketaraino, ahotsaren distortsioak, beste poema batzuen erdiko grabazioak, genero guztietako musika erreferentziak, eta ahotsa isilean.

Elvira Sastrek, Manu Minguez musikariarekin batera, definitzeko zaila den ikuskizuna eskaintzen du.
Ez da ohiko errezitaldia, ez da musikari baten kontzertua: mugarik gabe, ikuslearen alde egiten duten bi arteren eztanda da, irrikaz eta prest, beti beste bat izanik ikuskizunetik irteten dena.